ilk izlenimler

oncelikle ucustan bahsedeyim. ankara ve Ataturk havaalanlari gercekten cok guzel, en azindan yon bulmasi kolay. paris havaalani (CDG) cok karmasik. ve bu karmasiklik tamamen personelin inatla fransizca konusmasindan kaynaklaniyor. taa istanbul havaalanindaki kadin anlatmasaydi aktarma sirasinda neler yapacagimi buyuk ihtimal ucagi kacirirdim. air france ile ucmakta ayri bir dert surekli fransizca soruyorlar. ama sorun yaratmiyor cunku fransizca ogrenilmesi kolay bir dilmis. kendileri ingilizce bilmiyor ama bana 5 dakikada fransizcayi ogrettiler. ucaklar cok guzel ucmasi cok zevkli. ama turk havayollarindaki huzur air france da yok. air france ile uctuktan sonra turk havayollari ile gurur duydum gercekten. newark liberty airport cok rahat bir havaalani ama uyunacak yer goremedim. cokda aramadim gerci. giderken internatioal filmini izledim. haluk bilgineri gorunce ayrica gururlanip yanimdaki amerikaliya gosterdim. oda o yee cool gibi biseyler dedi. anliyorumki el memleketinde milliyetci olmakta zor. gumrukten cok rahat gectim. haftasonu gumruk rahat oluyor dediler. ufak bir tavsiye.
newarka indikten sonra geceyi gecirmek icin new yorka enistemin yanina gitmeye karar verdim. 2-3 saat kadar surecekti. ama sandigimdan daha konforlu ve bulmasi rahat bir yolculuk oldu. insanlar cok kibar ve yardimci olmak istiyor. en azindan ben oylelerine denk geldim. cok cok gelismis bir metro ve tren sistemleri var. haritalari cok basarili. programa cok iyi uyuyorlar. yanlis trene binmeme ragmen rahat bir sekilde sagsaglam queen/bayside a vardim. uzak dogu gibi bir yerdi. tamamen yabanci insanlarin cogunluklada uzak dogulu insanlarin oturdugu bir mekan. ama rahatsiz edici degildi guzel bir mahalle. ilk aksam memleket hasretine burunup enistemle birde raki ictim ustunede kebap yedimki deyme keyfime. ertesi gun once geldigim yolu teptim 2 saat sonrada 2 saatte point pleasant beache vardim. bu arada trenim new yorktan kalkmadan once 10 dakikaligina times meydanina ciktim. hayatimda boyle kaos gormedim. tekrar gidip daha uzun sure kalmaliyim. herneyse rahat bi tren yolculugundan sonra chris beni karsiladi. tam hayal ettigim gibi bir sehir. ufak huzurlu tamamen bahceli evlerden olusan bir yer. evde simdilik bir rus kiz ile kalcakmisim ev birazda daginikmis. bu bilgileri aldiktan sonra once rus kizdan anahtari almaya gittik. evde 2 tane biyikli insan fazla geldi bana. kizin sari sari biyiklari var resmen. evde biraz daginik dedigi hayatimda gordugum en garip daginiklik. bu evde neler olmus gercekten bilmiyorum. heryer 1 sent ve oyuncaklarla dolu. peluslar falan. 3 televizyon 2 buzdolabi mikro dalga firin normal firin kocaman grill 2 tane kahve makinasi 2 bisiklet falan var. bi kismi calismiyor olsada fazla. 2 gundur chris ile evi temizliyorum. dedigine gore rus kiz gidecekmis sadece turkler olacakmis. ilk basta uzulmustum ama ruslar bulgarlar ve sirplar cok icici tipler burasida huzurlu mahalle oldugundan surekli polisle baslari derde giriyormus. evde sadece turkler olursa sikinti cikmaz gibi gozukuyor. zaman gosterecek tamamen. ilk gece birde natashanin odasindan siyah bir vibrator cikti. ben natasha erkek arkadasi ciglik cigliga kactik. korkunc birsey gercekten. cocuk erkek arkadas olmanin verdigi sorumlulukla cope atti. 2 gundur guluyorum cocuga biraz ayip oldu gibi.
tek basina olmanin sikintisi baslarda arkadasin olmuyor. 2 gundur sikiliyorum. yarin ise basliyorum umarim sikintim gecer. burasi cok guzel bir yer. su anda cok mutluyum. gelmek isteyenleri beklerim. umarim yazabilirim yine.
see ya
torpaq